Παρουσία ΥΕΘΑ Ν. Δένδια στην τελετή απονομής βαθμού Ταξιάρχου ε.τ. στον Νικόλαο Κοσμάτο
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, παρέστη σήμερα, Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026, στην τελετή απονομής της ιδιότητας του Εφέδρου Αξιωματικού, βαθμού Ταξίαρχου Ιππικού Τεθωρακισμένων επί τιμή, στον Πρόεδρο της Sealink Navigation Ltd, Νικόλαο Κοσμάτο, για τη δωρεά της ανακαίνισης της Βιβλιοθήκης της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην Αίθουσα «Ιωάννης Καποδίστριας» του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Στην τελετή παρευρέθηκαν επίσης, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ και ο Αρχηγός ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης Αντιστράτηγος Αναστάσιος Πολύχρονος, ο Υποστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ. Ιωάννης Σταυρακάκης, Ανώτατοι Αξιωματικοί, ο δωρητής και Πρόεδρος της Sealink Navigation Ltd Νικόλαος Κοσμάτος, ο πατέρας του, Υποναύαρχος ε. α. του Λιμενικού Σώματος, Παναγιώτης Κοσμάτος και άλλα μέλη της οικογένειάς του.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας επισήμανε στον χαιρετισμό του:
«Κυρίες, κύριοι, οικογένεια του τιμωμένου, κυρία Κοσμάτου, είναι μεγάλη μας χαρά να σας καλωσορίζουμε σήμερα εδώ, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στην αίθουσα «Καποδίστρια». Μάλιστα, έχει κι αυτή κερκυραϊκό όνομα και δεν της το έδωσα εγώ.
Η τελετή σήμερα αφορά την απονομή στον κ. Νικόλαο Κοσμάτο του βαθμού του Ταξιάρχου επί τιμή του Ιππικού και των Τεθωρακισμένων. Μια πράξη θεσμικής αναγνώρισης της προσφοράς του.
Ο κ. Κοσμάτος επανέστησε τη Βιβλιοθήκη της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, μεταξύ των άλλων. Προϊόν γενναιοδωρίας, αλλά και -πρέπει να πω - προϊόν σοφίας, διότι η Βιβλιοθήκη συνιστά τη θωράκιση της Πατρίδας, όχι μέσω των όπλων, αλλά μέσω της γνώσης.
Νομίζω ότι η γνώση, η πληροφορία, η επεξεργασία της, είναι τα πυρομαχικά του 21ου αιώνα.
Κατά συνέπεια, η Βιβλιοθήκη, κύριε Ταξίαρχε, που ανακαινίσατε, ενισχύει την παροχή των εφοδίων στους νέους Αξιωματικούς και μετατρέπεται σε ένα σημαντικό - πολύ πιο σημαντικό από όσο φαίνεται - πολλαπλασιαστή ισχύος για τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Όμως, όπως πάντοτε σε αυτές τις τελετές, θέλω να μνημονεύω το πιο σημαντικό ακόμη: είναι η παροχή του παραδείγματος. Η χώρα ανέκαθεν βασίστηκε στη χορηγία. Θυμίζω για όσους δεν έχουν εντρυφήσει στην αρχαία ιστορία μας – η δική μου γενιά και η γενιά του τιμωμένου τη διδάχτηκε στο σχολείο - ο Αθηναϊκός στόλος, ο ισχυρότερος της εποχής του, ήταν προϊόν χορηγίας. Οι εύποροι Αθηναίοι είχαν ο καθένας υποχρέωση να εξοπλίζει μία τριήρη. Αυτή είναι αρχική χρήση της λέξης χορηγία.
Η δωρεά του κ. Κοσμάτου δημιουργεί κι αυτή με τη σειρά της ένα παράδειγμα. Πώς οι δυνάμενοι Έλληνες μπορούν να προσφέρουν στη δημιουργία ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων.
Και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις για την Πατρίδα μας είναι –τολμώ να πω δυστυχώς, αλλά είναι – αναγκαία προϋπόθεση της επιβίωσής μας.
Είπα και προχθές, σε μια άλλη ευκαιρία, ότι δυστυχώς τα τουρκικά θεωρήματα, όπως αυτά αναπτύσσονται το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν είναι συμβατά με τα συνταγματικά και γεωγραφικά όρια της Πατρίδας μας. Πρέπει λοιπόν, να μπορούμε να τα υπερασπίσουμε. Και η βοήθεια των δυναμένων στην προσπάθεια αυτή είναι ανεκτίμητη.
Σας ευχαριστώ θερμά, κύριε Κοσμάτο. Οφείλω να σας πω χωρίς την παραμικρή υπερβολή, ότι ουδόλως με εξέπληξε το γεγονός ότι εσείς βοηθάτε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Και δεν με εξέπληξε γιατί γνωρίζω τον πατέρα σας. Όπως μερικοί από εδώ ξέρουν, ο πατέρας του κ. Κοσμάτου υπήρξε φίλος του πατέρα μου. Τον ξέρω παιδιόθεν. Όταν ήμουν παιδί ντρεπόμουν να πάω να του μιλήσω. Αυτή τη στιγμή έχει μια γλυκύτητα. Σας διαβεβαιώ ότι σε νεότερες ηλικίες είχε μια μεγάλη αυστηρότητα. Όταν ήμουν φοιτητής στο Λονδίνο, μου είχε πει ο πατέρας μου να πάω να τον δω. Δεν τόλμησα, δεν διανοήθηκα. Αλλά είμαι σίγουρος ότι είναι υπερήφανος για τα παιδιά του, και για τον Νίκο και για τον Χάρη. Και είναι μεγάλη χαρά όλων μας που τον φιλοξενούμε σήμερα σε αυτή την αίθουσα, για να έχει την ευκαιρία να δει να τιμάμε τον μεγάλο του γιο.
Κρατώ, αγαπητέ κύριε Κοσμάτο, αγαπητέ μου Νίκο, και την καταληκτική σας δήλωση: ότι η προσφορά σας αυτή δεν είναι η τελευταία. Το ξέρω πόσο αγαπάτε τις Ένοπλες Δυνάμεις και ξέρω ότι πάντοτε σε εσάς – ανεξαρτήτως αν είμαι εγώ εδώ ή οι Αρχηγοί, οποιοσδήποτε και να είναι – εσείς θα επιτελέσετε με τον καλύτερο τρόπο αυτό που εσείς αισθάνεστε ως καθήκον και υποχρέωση προς την Πατρίδα.
Τα θερμότατα των συγχαρητηρίων μου, από καρδιάς. Να είστε πάντα καλά!».